Mevsimlik tarım işçi çocuklarının eğitimi

Özet

ÖZET Çukurova'ya Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında pamuk çapası; Ağustos ve Eylül aylarında pamuk toplamak için Şanlıurfa, Niğde, Kahramanmaraş, Gaziantep, Mardin, Adıyaman, Diyarbakır, Siirt ve Bitlis illerinden kütle halinde "mevsimlik tarım işçileri" gelir. Bunların önemli bir bölümü küçük toprak sahibi köylülerdir. Bunlar yasal güvence, top lumsal güvence, toplu pazarlık, nüfus ve işçi kayıtları, barınma, sağlık, ulaşım, yakacak ve beslenme, ücretler, çevre faktörleri, elciler ve özellikle çocukların eğitimi sorunları ile karşı karşıyadırlar. Sayıları dörtyüz bine ulaşan mevsimlik tarım işçilerinin, zorunlu eğitim çağında, 30000-70000 çocukları bulun maktadır. Aileleriyle birlikte göç eden tarım işçilerinin çocukları, yılda yaklaşık iki ay zorunlu eğitimden uzak kalmaktadırlar. Mevsimlik iç göçler nedeniyle, bir kısım öğrencinin eğitimden uzak kalması, Türk eğitim yönetiminin önemli bir sorunudur. İşverenler, elciler ve anne babalar çapa ve toplama zamanlarında çocukların Yatılı İlköğretim Bölge İlkokullarında (YİB0) eğitim öğretim görmeleri önerisini benimsemek tedirler. Bu öneriyi benimseyen ilçe eğitim yöneticileri ve kaymakamlar aynı zamanda konumları gereği işçi çocuklarının eğitimi sorununun çözümünde, yönetsel önlemleride vur gulanmaktadır. Anne babaların tarım işçiliği nedeniyle bulundukları yerden ayrılırken, okulöncesi ve ilköyretim çağındaki çocukları yatılı olarak, kapsayacak eğitim kurumlarının geliş tirilip kurulması, bu kurumların, sonuna taraf olanlarca desteklenemesi modeli genel çizgileri ile ortaya çıkmaktadır, ııı

Anahtar kelimeler

Atıf

@mastersthesis{mevsimliktarimiscicocuklarinin1989,
  title = {{Mevsimlik tarım işçi çocuklarının eğitimi}},
  author = {Koçak, Şemseddin},
  year = {1989},
  school = {{Hacettepe Üniversitesi}}
}

TY  - THES
AU  - Koçak, Şemseddin
TI  - Mevsimlik tarım işçi çocuklarının eğitimi
PY  - 1989
ER  - 

İlişkili kaynaklar